Sheikhbahaee University Foreign Language Teaching and Translation Studies 2645-3592 6 1 2021 01 01 One Step Closer to the Theorization of Berman’s Retranslation Hypothesis: Analysis of Farsi (Re)translations of The Little Prince گامی به سوی نظریه شدن فرضیه بازترجمه برمان: تحلیل بازترجمه های رمان شازده کوچولو 75 96 128874 10.22034/efl.2021.272059.1074 EN Mohammad Saleh Sanatifar Section of Translation and Interpreting Studies, School of Humanities, Universiti Sains Malaysia, Penang, Malaysia 0000-0003-3630-3938 Mahboobeh Etemadi English Language Department, Faculty of Letters and Human Sciences, Imam Reza International University, Mashhad, Iran Journal Article 2021 02 06 The widespread phenomenon of ‘retranslation’ that has become prevalent in the world refers to subsequent translations of a text or part of a text, carried out after the initial translation that introduced this text to the ‘same’ target language. Translation Studies scholars have strived to formulate hypotheses for re-translation. In 1990, Berman put forward the Retranslation Hypothesis in which he hypothesized that the earlier re-translations of a work depart from the source language and are more in line with the target language and culture over time. This hypothesis, in some cases, has been confirmed or partially confirmed, and in some others, disapproved. Thus, to confirm or reject the Retranslation Hypothesis more significantly, and push it forward to theorization, it must be (re)examined in different languages. Therefore, this study aimed to revisit the hypothesis by examining the Persian re-translations of the novel The Little Prince. The results of the study were largely in line with the hypothesis and proved that earlier translations follow more closely the norms of target language and culture, and later ones are closer to the source text and culture. The study ultimately serves as another piece of the puzzle for the Retranslation Hypothesis to approach a theory. پدیده رایج "بازترجمه"، به ترجمه های مجدد یک متن یا بخشی از آن اشاره دارد. محققان ترجمه همواره در تلاش بوده اند فرضیه ها و نظریه هائی را برای بازترجمه ارائه دهند. در سال 1990، برمن فرضیه بازترجمه را مطرح نمود که در طبق آن ترجمه های مقدم تر یک اثر از زبان مبدأ دور و به زبان و فرهنگ مقصد نزدیکتر می شوند و ترجمه های متاخرتر به زبان و فرهنگ مبداء گرایش پیدا می کنند. این فرضیه، در برخی موارد، تأیید یا تا حدی تأیید شده و در برخی موارد دیگر تأیید نشده است. برای تأیید یا رد این فرضیه و سوق دادن آن به سمت نظریه شدن، باید آن را در زبان های بیشتری بررسی نمود. این مقاله با تحلیل سه ترجمه فارسی از رمان شازده کوچولو بدنبال بررسی فرضیه بازترجمه می باشد. نتایج مطالعه تا حد زیادی فرضیه را اثبات نمود و ثابت کرد که ترجمه های مقدم تر با دقت بیشتری از هنجارهای زبان و فرهنگ مقصد پیروی می کنند و ترجمه های متاخرتر نیز به متن و فرهنگ منبع نزدیکتر هستند. این مقاله به عنوان قطعه ای از پازل فرضیه بازترجمه برای تبدیل آن به یک نظریه عمل می کند. https://efl.shbu.ac.ir/article_128874_1ac38cdc312662760e7dcb2548983f5b.pdf